«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ لِ] (ع ص) نعت فاعلی از استملاح. ملیح شمرنده کسی را. (از منتهی الارب). ملیح شمارنده یا ملیح یابنده کسی را یا چیزی را. (از اقرب الموارد). رجوع به استملاح شود.