مستنصف

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ صِ] (ع ص) نعت فاعلی از استنصاف. تمام حق خود گیرنده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || انصاف خواهنده. (از اقرب الموارد). رجوع به استنصاف شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر