«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ فِ] (ع ص) رمنده. (از منتهی الارب) (آنندراج). آهو که رمیده باشد. (از اقرب الموارد). نافر. هارب. رمو. نفور. منهزم. || آهو که رم داده شده باشد (فعل آن لازم و متعدی است). (از اقرب الموارد). رجوع به استنفار شود.