مست نواز

«لغت نامه دهخدا»

[مَ نَ] (نف مرکب)مست نوازنده. که مست را مورد نواخت و تفقد قرار دهد :
مست نوازی چو گل بوستان
توبه فریبی چو مل دوستان.
نظامی (مخزن الاسرار ص59).