«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ ثِ] (ع ص) استواری گیرنده و استوار. (از منتهی الارب). سخت بسته. استوار کرده. || وثیقه گیرنده از کسی. (از اقرب الموارد). و رجوع به استیثاق شود.
