مستوحل

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ حِ] (ع ص) جای گِلناک. (از منتهی الارب). جایی که وَحل و گِل و لجن در آنجا پدید آمده باشد. (از اقرب الموارد). و رجوع به استیحال شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر