مستوعر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ عِ] (ع ص) آنکه دشوار یابد جای و راه را. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || دشوار شمرنده. (از منتهی الارب). و رجوع به استیعار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر