مستوفا

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ] (ع ص) مستوفی. تمام گرفته شده. (غیاث). بسیار. کافی :
قصیده خرد ولیکن به قدر و فضل بزرگ
به لفظ موجز و معنیش باز مستوفاست.
مسعودسعد.
و رجوع به مستوفی شود.