«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ مِ] (ع ص) مبارک شونده. (از منتهی الارب). تبرک کننده. (از اقرب الموارد). || سوگنددهنده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به استیمان شود.
