«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَجْ جِ] (ع ص) نعت فاعلی از تسجیف. فروگذارندهء پرده بر خانه. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به تسجیف شود.
