مسجود

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) سجده شده. عبادت شده. معبود. پرستیده شده. (ناظم الاطباء). سجده گرفته. (مهذب الاسماء) :
مسجود زمین و آسمان است
تخت تو که از مکان نجنبد.خاقانی.
- مسجود ملائک؛ آدم ابوالبشر. (یادداشت مرحوم دهخدا).