مسحت

«لغت نامه دهخدا»

[مُ حَ] (ع ص) نعت مفعولی از اسحات. رجوع به اسحات شود. || مال مسحت؛ مال برده و از بیخ برکنده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). مسحوت. و رجوع به مسحوت شود.