«لغت نامه دهخدا»
[مِ حَ] (ع اِ) تثنیهء مسحل (در حالت رفعی). دو مسحل. دو کنار ریش یا دو طرف پایین عذار تا مقدم ریش. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). || دو حلقهء دو طرف دهانهء لگام. (از منتهی الارب). رجوع به مسحل شود.