مسخن

«لغت نامه دهخدا»

[مُ خِ] (ع ص) نعت فاعلی از اسخان. گرم کننده. (از اقرب الموارد). رجوع به اسخان و مُسَخِّن شود. || شخص پرجنب و جوش در سخن و حرکات خویش و آن لغتی است شامی. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر