«لغت نامه دهخدا»
[مَ رَ] (ع اِ) چراگاه. ج، مَسارب. (مهذب الاسماء). و رجوع به مسربه شود. || مذهب و محل رفتن. || مسیل و مجرای آب. (از اقرب الموارد).