«لغت نامه دهخدا»
[مَ رَ / رُ بَ] (ع اِ) چراگاه. (منتهی الارب). مرعی. (اقرب الموارد). مسرب. || موی ریزه میانهء سینه تا شکم. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). موی سینه تا ناف. سربه. و رجوع به سربه شود. || حلقهء دبر. (منتهی الارب). مخرج غایط. || مجرای غایط. || مجرای اشک. (از اقرب الموارد). || صفهء پیش برواره. (منتهی الارب). ج، مسارب. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).