«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَرْ رَ] (ع ص) مصحف درست مجموع شیرازه بسته. (منتهی الارب). مصحف شیرازه دار که دو طرف آن جمع نشده باشد، و اگر جمع شده باشد آن را مُشرَّز گویند. (از اقرب الموارد). و رجوع به مشرز شود. || چیزی که تعبیر آن مشکل و پیچ درپیچ باشد. (ناظم الاطباء).