«لغت نامه دهخدا»
[مَ ءَ] (ع ص) تأنیث مسروء. أرض مسروءه؛ زمین بسیارملخ. (از اقرب الموارد). پر از تخم ملخ. (از ناظم الاطباء). و رجوع به مسرأه و مسروه شود.
