مسرول

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَرْ وَ] (ع ص) فرس مسرول؛ اسب که سپیدی قوائم آن از رانها و بازوها درگذشته باشد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). اسب پای تا ران سپید. (دهار). || گاو وحشی به سبب سیاهی که در پاهای اوست. (از ذیل اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر