مسطوره

«لغت نامه دهخدا»

[مَ رَ] (ع ص، اِ) مسطور. مزبور. نوشته : سوی استادم بر خط خویش مسطوره ای(1) نبشته بود و سخن سخت گشاده بگفته... (تاریخ بیهقی چ ادیب ص549 و چ فیاض ص539 و چ 2 فیاض ص712).
(1) - در چ ادیب و چ 1 فیاض، مسطوره است با طاء، ولی در چ 2 فیاض به نقل از یک نسخه بدل، مستوره آمده است ظاهراً به معنی نامهء محرمانه که بهتر می نماید.