«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (اِخ) ابن حارثهء شیبانی. از شجاعان عرب در عصر جاهلی و در صدر اسلام. او در ایام خلیفهء اول ساکن حیره در عراق گشت سپس به بابل منتقل شد و به سال 13 ه .ق. در واقعهء بویب (نزدیکی کوفه) به قتل رسید. (از الاعلام زرکلی ج 8 ص 110).