«لغت نامه دهخدا»
[مَ دِ غَ نَ] (اِخ) ابن ابراهیم. تولد او به سال 452 ه .ق. بود و به سال 492 به سلطنت رسید. از جانب المستظهربالله خلیفهء عباسی لقب علاءالدوله یافت. او برای ایجاد روابط دوستانه با سلطان سنجر، مهد عراق خواهر وی را به حبالهء نکاح خویش درآورد. دورهء هفده سالهء زمامداری مسعودبن ابراهیم دورهء سکون و آرامش سلطنت این سلسله در افغانستان و قسمتی از سیستان و نواحی سند بود و او به سال 509 ه .ق. درگذشت. رجوع به اخبار الدوله السلجوقیه و تاریخ گزیده و تتمهء صوان الحکمه شود.