«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (ع ص) ناقهء نرزاینده. (منتهی الارب). ناقه که عادت آن نر زاییدن باشد. (از اقرب الموارد). مِسقَب. (منتهی الارب). || مادر «سقب» که نوزاد شتر باشد. مِسقب. (از اقرب الموارد).