مسقاط

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ع ص) زن که بچهء ناتمام افکندن عادت او باشد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). ج، مَساقیط. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر