«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَ سِ] (ع ص) نعت فاعلی از سقسقه. رجوع به سقسقه شود. || (لغت مولد) آن که به روی دکه ای بجای برابر و مقابل شخصی دیگر نشسته به نوبت با هم شعر خوانند. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).