مسک

«لغت نامه دهخدا»

[مُ] (ع اِ) آنچه از طعام و شراب که بدن را نگهداری کند. || عقل. خرد. (از اقرب الموارد). || بخیلان. بخلاء. و آن جمع مسیک است. (از ذیل اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر