«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَ کَ] (ع ص) آن که چون چنگ زند در چیزی باز خود را رها کردن نتواند از وی. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). ج، مُسَک. || مرد بخیل. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).