«لغت نامه دهخدا»
[مِ نَ] (ع ص) مؤنث مسکین. فقیره. ج، مسکینات. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || مسکین و گویند «ها» برای تشبیه است. و رجوع به مسکین شود.
