مسگری

«لغت نامه دهخدا»

[مِ گَ] (حامص مرکب) شغل و کار مسگر. حرفهء مسگر. و رجوع به مسگر شود. || (اِ مرکب) محل و دکان مسگر. || نوعی فن در کشتی.
- مسگری کردن؛ به کار بردن فن مسگری در کشتی.