مسلاخ

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ع اِ) پوست مار. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (دهار). پوست مار چون بیفکند. (مهذب الاسماء). || پوست بز، یا عام است. (منتهی الارب). || پوست گوسفند چون بیرون کشند. (مهذب الاسماء). || پوست. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || (ص) خرمابن که غورهء آن نارسیده بریزد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). خرما که خاره اش فروریزد. ج، مسالیخ. (مهذب الاسماء).