مسلب

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَلْ لِ] (ع ص) ماده شتر و یا زن بچه مرده یا ناتمام افکنده. مُسْلِب. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به مُسِلب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر