مسلسل گویی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَ سَ] (حامص مرکب) حالت و وضع مسلسل گفتن. || عمل مسلسل گو :
هجوم خلق و پابست تماشا شد نگار من
مسلسل گوئی و دیوانگی آمد به کار من.
سعید اشرف (از آنندراج).