«لغت نامه دهخدا»
[مُ لِ] (اِخ) ابن احمدبن ابی عبیدهء بلنسی، معروف به صاحب قبله (از آن رو که کثیرالصلوه بود). عالم به فلکیات و فقه و حدیث. در مکه از علی بن عبدالعزیز و به مصر از مزنی و ربیع بن سلیمان مرادی و یونس بن عبدالاعلی و محمد بن عبدالله بن عبدالحکیم و جز آنان علم و حدیث فراگرفت. (از یادداشت مرحوم دهخدا).