«لغت نامه دهخدا»
[مَ فَ] (ع ص) مؤنث مسلوف. برابر و هموار کرده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). زمین برابر و هموار کرده. (آنندراج). در حدیث است: أرض الجنه مسلوفه؛ أی مستویه أو مسواه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).