مسلوماء

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) زمین سَلم ناک. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء): أرض مسلوماء؛ زمینی که درخت سَلَم (عَضاه) در آن بسیار روئیده است. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر