مسم

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سِم م] (ع ص) دارای باد گرم. ذی سموم. (از اقرب الموارد).
- یوم مسم؛ یوم سام. روز باد گرم. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج). ذوسموم.