مسماس

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ع مص) آمیخته و شوریده شدن کار. مَسمَسه. (منتهی الارب ذیل مادهء م س س) (از ناظم الاطباء). مسمس الامر مسمسهً و مسماساً؛ آمیخته شد آن کار و شوریده گشت. (ناظم الاطباء). و رجوع به مسمسه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر