مسمر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَمْ مَ] (ع ص) میخ های آهن و نقره و غیره کوفته شده. (آنندراج) (غیاث). میخ دوزشده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). میخ دوز. (یادداشت مرحوم دهخدا): باب مسمر و مسمور؛ در میخ دوزشده. (از اقرب الموارد). || مضبوط. مسدود. || استوارکرده شده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
- مسمر گردانیدن؛ کنایه از استوار و محکم و مضبوط کردن : بوسیلهء این وصلت، اطناب اقبال و دولت خویش به اوتاد ثبات مسمر گردانید. (ترجمهء تاریخ یمینی ص8).
|| دامن برزده. || رهاشده. || تیر زود رهاشده. (از منتهی الارب). || شیر تنک رقیق کرده شده به آب. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || چشم کورشده. (از منتهی الارب).