مسمع

«لغت نامه دهخدا»

[مُ مَ] (ع ص) شنوانیده شده و مقبول. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). کارساز. (ناظم الاطباء).
- غیرمسمع؛ شنوانیده نشده. غیرمقبول. جواب داده نشده. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) : و اسمع غیرمسمع (قرآن 4/46)؛ و بشنو که شنوانیده نمیشوی، پاسخ داده نمیشوی.