«لغت نامه دهخدا»
[مُ مِ نَ] (ع ص) تأنیث مُسمن: أمرأه مسمنه؛ زن فربه خلقی. (از اقرب الموارد). مُسمَنه. و رجوع به مُسمَنه شود.