مسندفروز

«لغت نامه دهخدا»

[مَ نَ فُ] (نف مرکب)مسندفروزنده. مسندافروزنده. مسندافروز. آن که روشنی مسند به وجود او بازبسته است. روشنی بخش مسند پادشاهی و حکومت :
مسندفروز دولت کان شکوه و شوکت
برهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی.حافظ.
و رجوع به مسندافروز شود.