«لغت نامه دهخدا»
[مِسْ] (ع اِ) آنچه بدان چیزی را در چیزی اندازند. (منتهی الارب) (آنندراج). آنچه بدان چیزی را در چیزی آمیزند از چوب و جز آن. مِسوَط. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). کفچهء عصیده. (مهذب الاسماء). کفگیر. ج، مَساویط. || مازو. مالهء برزیگران. (ناظم الاطباء). و رجوع به مسوط شود. || (ص) اسبی که بدون تازیانه تیز نرود. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج).