«لغت نامه دهخدا»
[مِسْ وَ] (ع اِ) آنچه بدان چیزی را بر چیزی آمیزند از چوب و جز آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). مسواط. (اقرب الموارد). کفچهء عصیده. (دهار). و رجوع به مسواط شود.