«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَوْ وَ] (ع ص) جایز. روا. مسوغ. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء): هذا مسوع له؛ مسوغ له. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تجویز و عطاکرده شده. جایزشده. و رجوع به مسوغ شود.