«لغت نامه دهخدا»
[مِ هَ] (ع ص) آن که حرف زند در هر حق و باطل. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). کسی که حرف زند در حق و باطل. (ناظم الاطباء). || مرد بلیغ فصیح. (منتهی الارب) (آنندراج).