مسهله

«لغت نامه دهخدا»

[مُ هِ لَ] (ع ص) مسهله. تأنیث مسهل. ج، مسهلات. و رجوع به مسهل شود.
- ادویهء مسهله؛ داروهای شکم راننده و نرم کننده. و رجوع به مسهلات شود.