«لغت نامه دهخدا»
[مُ هَ] (ع ص) اسب کم اصل. (منتهی الارب). اسب هجین. مشهب. (از اقرب الموارد). اسب کم اصل و هجین. (ناظم الاطباء). || رجل مسهم الجسم؛ مرد لاغر در عشق. (منتهی الارب). مرد لاغر از عشق. (ناظم الاطباء).