مسیاح

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ع ص) رونده برای برپا داشتن شر و فتنه در زمین. (از اقرب الموارد). آن که میان مردمان تباه کند به سخن چینی و فتنهء رونده. (مهذب الاسماء). ج، مساییح. (از منتهی الارب)(1).
(1) - در ناظم الاطباء به معنی سخن چینی و شر و فتنهء در زمین آمده است.