«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَیْ یَ] (اِخ) ابن علس(1)بن مالک بن عمروبن قمامه. شاعر جاهلی و خال اعشی میمون. اسمش را زهیر و کنیه اش را ابوفضه گفته اند. دیوان شعری دارد که چندین تن جداجدا گرد کرده اند. (از منتهی الارب) (از الاعلام زرکلی) (از ابن الندیم ص224). (1) - در منتهی الارب عملس قید شده است.