ابوبکربن عمر

«لغت نامه دهخدا»

[ اَ بو بَ رِ نِ عُ مَ ] (اِخ)ابن ابراهیم بن دعاس، و نام او کنیت اوست. ادیبی شاعر. او در اول نزد سلطان مظفر مقرب بود، سپس او را به زبید نفی کرد و وی به سال 676 ه . ق. در آنجا درگذشت(1).
(1) - در یادداشتهای من نام این مرد بشرح مزبور بود لکن فراموش کرده ام که از کجا نقل شده و ندانستم سلطان مظفر کیست. در تاج العروس گوید: ابوبکربن دعّاص کشداد احد الامراء بزبید و الیه نُسِبَت المدرسه بَها.